De Overpeinzing

De Groninger grond heeft veel opgeleverd, van aardappel en aardgas wordt de kwaliteit geroemd door vriend en vijand.
Echter, toen deze twee hun kopjes opstaken kon niemand nog bevroeden dat eens gans de provincie naar een hoger plan zou worden getild.

Achteraf is uiteraard alles te verklaren. Meestal leidt analyse tot de dood in de pot maar hier draagt elk facet bij aan de genadeloze schittering van deze groeibriljanten. Hun uiteindelijke waarde is nu nog niet vast te stellen (zonne energie meet men op ruime afstand om de apparatuur niet onnodig bloot te stellen aan het verwoestende geweld), dus alles wat hier geschreven staat kan eens in een lachwekkend daglicht geplaatst worden: hoe kon men toen in 's Hemelsnaam niet ..., en toch ...
Hun aanwezigheid leidt tot verwarring, stagnatie en verrukking. Wat kunnen wij, nietswaardigen, om zoveel mogelijk ons voordeel te doen met de kracht en schoonheid die deze twee schijnbaar achteloos uitstralen? Precies datgene wat ons wezen in de kern is: Niets. Zij overkomen ons, ons rest slechts dankbaarheid.
Dankbaar ook zijn wij voor bovenstaande afbeelding die zo goed laat zien dat wie in hun nabijheid verkeert geen angst zal kennen en zich eindeloos kan laven aan deze bron.

Het warme goud van Diane's lokken en de ravenzwart behaarde onderarm van Willem zijn slechts details, maar hoe onweerstaanbaar! Sommigen verliezen zichzelf in hun aanbidding: de geest wil meer dan het lijf verdragen kan. Willem verklaart: "Yoerak wilde een fist-fuck, maar dit was alles wat ik erin kon krijgen". Het is Willem die altoos voorgaat in de duistere krochten van verborgen verlangens en wilde dwalingen.
En Diane, wier schoonheid tot duivelse verlokkingen leidt, laat ons inzien dat wij zondig zijn, maar zo barmhartig dat het schrijnt. "Dubbele pijn is twee keer zo fijn" krijst Koos, terwijl Diane een verse Pall Mall pakt. Eens te meer worden wij herinnerd aan de apocalyptische tijd waarin wij leven. Nog enkele maanden resten ons voordat hen het Uiteindelijke Diploma geworden zal. Met hun verdwijnen zal het gebouw waarin zij hun macht en heerlijkheden ten toon spreidden ten onder gaan en zullen wij noordwaarts trekken, waar ons onzekerheid wacht...

Jaap