De gezelligheid van Boulevard overtreft alles. Het theaterpubliek struint van de ene locatie naar de andere met telkens weer nieuwe ontdekkingen en belevingen op cultureel gebied. Elke voorstelling gaat vooraf met een kopje koffie, als dat verkrijgbaar is. Helaas moet hier nog wel eens naar gezocht worden. Na afloop doet een goed glas wijn wonderen bij het verwerken bij de culturele versnaperingen. 

Haverdromen

Boulevard 's-Hertogenbosch 2005 

Door Yoerak van Voorst 

Wie graag verrast wil worden op de Boulevard, moet naar Haverdromen gaan. Deze voorstelling wordt namelijk gespeeld op een geheime locatie. Het Loodztheater, dat voor de productie van Haverdromen verantwoordelijk is, begeleidt het publiek vanaf het festivalplein naar een achtertuin. Het decor is het huis van een jong stel dat kampt met relatieproblemen. De relatie van Oscar (Emile Jansen) en Sofia (Miriam van de Wiel) lijkt niet meer te lijmen. Om hun relatie te redden neemt Sofia een week vakantie en Oscar gaat een week in therapie. Bij terugkomst doen beiden hun uiterste best om aardig te zijn. Woede-uitbarstingen gaan over tot liefkozingen. Dat wisselt soms erg snel en niet realistisch. Na een bekentenis dreigt het echt mis te gaan. Totdat de Haverdromen, zelfgebakken koekjes, door beiden dan eindelijk gegeten worden. Of de relatie daardoor echt gered is, daarover mag het publiek haar eigen oordeel over vellen.

Van oorsprong is Haverdromen, van de Zweedse schrijver Peter Barlach, een hoorspel. Het Bredase gezelschap Het Loodztheater heeft van Haverdromen een nieuwe bewerking gemaakt, waarbij de regisseur het intieme en voyeuristische karakter heeft behouden. De voorstelling is confronterend, ontroerend en intrigerend. Het is maar goed dat de voorstelling op vijf minuten lopen van het Festivalplein ligt, want juist die tijd is nodig om het verhaal te verwerken.